logo2MA185
reframing

Het framen van waarnemingen en gedachten is al zo oud als de hersenen. Het gebruik ervan zo oud als kudden, stammen en tribes. De democratisering ervan danken we aan de sociale media.

Op iets wat volledig onbekend is, kan ons brein geen vat krijgen, het is letterlijk onbe-grijp-elijk.

Elk nieuw stukje informatie wordt daarom zorgvuldig aan de reeds aanwezige informatie vastgebreid en zo ontstaat onze interne kennisbank. Associaties en metaforen zijn daar zeer belangrijke instrumenten bij ("LinkedIn is zoals Facebook, maar dan anders").
De aanwezige stukjes informatie waaraan nieuwe input gekoppeld wordt, noemen we het kader, of in mooi Nederlands: het frame. Hoe vaker een kader van pas komt, hoe meer het onze waarnemingen en gedachten ook gaat bepalen en selecteren.
Die kaders kunnen we zelf bedenken, zoals in de cartoon hiernaast, maar de meeste krijgen we van buitenaf aangereikt. Om goed te functioneren hebben we kaders nodig waarin we ons bevestigd en geaccepteerd voelen. Wie daar minder behoefte aan heeft, noemen we een autist.

Mensen zijn in wezen kuddedieren en hebben daardoor de behoefte om zich aan te sluiten bij groepen, clubs. etc. Leiders zijn degenen die erin slagen om een frame te presenteren waarbinnen andere mensen hun waarnemingen en ideeën kunnen plaatsen.
Goed- en kwaadwillende leiders -kaderaanreikers- zijn van alle tijden. 

De stroefheid in de verspreiding van het gesproken en geschreven woord hebben er altijd voor gezorgd dat we een overzichtelijk aantal (al dan niet met (sociaal) geweld opgelegde) kaders tot onze beschikking hadden en dat er daarbinnen een redelijke uniformiteit bestond.
De openheid, universele beschikbaarheid, snelheid en niet-hiërarchische structuur van sociale media hebben deze stroefheid echter volledig weggenomen. Het aanbod aan frames is in theorie even groot als het aantal meningen.
Kuddemechanismen leiden er ook nu weer toe dat sommige kaders populairder worden dan andere. Het bevestigd zien van het eigen gelijk is daarbij het doel geworden en succes/gelijk wordt afgemeten aan het aantal mensen wier waarnemingen en gedachten gereframed kunnen worden.

Daarbij gaan de beoefenaars voorbij aan twee van de grootste verworvenheden van het menselijke brein.Ten eerste het vermogen om uitkomsten te voorspellen aan de hand van ervaringen uit het verleden. Ten tweede het bekijken van dezelfde realiteit vanuit verschillende perspectieven (met behulp van verschillende kaders, dus) en keuzes te maken waarbij het effect op langere termijn en/of in bredere context belangrijker zijn dan het ik-hier-nu. En dat is precies hetgene wat de kudde van haar individuen verwacht in ruil voor de geboden erkenning en geborgenheid.

Eéndimensionaal reframen leidt bovendien tot agressiviteit tegenover anderen omdat elke ervaring met de mogelijkheid van meerdere perspectieven ontbreekt. We zien het dagelijks om ons heen gebeuren.

Wat kunnen we doen om deze vorm van reframen te reframen?

Bron: Guido Thys
KennisLeerinhouden:9
Vaardigheden:7
Inspiratie:6
Behapbaarheid:10
Huurdeconsultantgehalte:1
Outoftheboxgehalte:6
Hou je van interactie? Wij wel! Geef hieronder je reactie:

Kruis dit vakje aan als je op de hoogte wilt blijven van andere reacties op dit bericht

Graag nog even het onderstaande aankruisen. We houden hier namelijk echt niet van robots die ons blauwe pilletjes en Nigeriaanse fortuinen proberen te verkopen!

Aktuele trends

Runaway Inequality: is de inkomenskloof een crisisfenomeen?

Veel onderzoek (o.m. van Picketty) wijst uit dat er een groeiende kloof tussen arm en rijk is. Of was, want nieuwe studies geven aan dat de groei stagneert of zelfs terugloopt. 

Nu u hier toch bent....

GRATIS AANMELDEN

De 2MinuteAcademy Andersbrief
bevat een andere kijk op klantwaarde,
ondernemen, innoveren, leiderschap, 
dwarsdenken + veel humor. Elke week
een ander van deze thema's en u kunt
zich apart abonneren op elk ervan.
Lees er hier meer over.

Nog geen GRATIS abonnement?

Klik HIER om u aan te melden!